بازگشت استعمار بریتانیایی

طرح ترامپ با محوریت بلر ترکیبی از سودجویی و اشغال‌گری است  

مهر ۲۲, ۱۴۰۴

همان معماران غربی که عراق را به آتش کشیدند، اکنون یک تیم مدیریتی به رهبری صهیونیست‌ها گرد هم آورده‌اند تا غزه را تحت کنترل بگیرند. نقشۀ آن‌ها نابودی مقاومت فلسطین، تصاحب املاک و مستغلات و نام‌گذاری آن به‌عنوان یک طرح صلح جامع است.

با اعلام طرح ۲۰ ماده‌ای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در کنار بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در ۲۹ سپتامبر، دو چهرۀ بدنام از سایه‌ها پدیدار شدند؛ جرد کوشنر، داماد ترامپ و تونی بلر، نخست‌وزیر اسبق بریتانیا یا همان جنایتکار جنگ عراق که در کنار جورج بوش، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، غرب آسیا را برای دهه‌ها در گرداب خون‌ریزی فرو برد.

در دورۀ اول ریاست‌جمهوری ترامپ، کوشنر به‌عنوان مشاور ارشد، آنچه را «معاملۀ قرن» می‌نامید، برای حذف کامل فلسطین از طریق الحاق کرانۀ باختری اشغالی تدوین کرد. پدر همسر او، به همراه دوست خانوادگی‌اش نتانیاهو، این طرح را در ژانویه ۲۰۲۰ تحت عنوان «صلح رفاه‌محور: چشم‌اندازی برای بهبود زندگی مردم فلسطین و اسرائیل» رونمایی کردند.

محور بلر-کوشنر

شکست آن طرح، در سپتامبر ۲۰۲۰ با امضای «پیمان‌های ابراهیم» تحت میانجی‌گری ترامپ که آن نیز توسط کوشنر طراحی شده بود و روابط کشورهای عربی مانند امارات، بحرین، مراکش و سودان را با اسرائیل عادی‌سازی کرد، جبران شد. کوشنر اکنون با طرحی جدید برای بازسازی غزه به شکل «منطقۀ ساحلی گردشگری خاورمیانه» که رؤیای ترامپ است، بازگشته است.

بلر که به شکلی واضح و عریان به دستگاه اطلاعاتی بریتانیا دستور داد تا ادعاهای دروغین در مورد سلاح‌های کشتار جمعی عراق را پر و بال دهند، با وجود اعتراضات گسترده و مخالفت‌های پارلمانی، مشارکت لندن را در تهاجم سال ۲۰۰۳ تضمین کرد. در آن جنگ صدها هزار نفر کشته شدند و عراق در هم شکسته شد، اما بلر از مهلکه گریخت تا بر ویرانه‌های پس از جنگ، ثروتی برای خود بسازد. دورۀ مسئولیت او به‌عنوان فرستادۀ گروه چهارجانبۀ اروپا در غرب آسیا، پوششی برای دیپلماسی طرفدار اسرائیل و ثروت‌اندوزی شخصی بود.

اکنون، بلر برای ریاست به اصطلاح «هیئت صلح» غزه بازگشته و محوری از جاه‌طلبی استعماری-شهرک‌نشینی را تکمیل می‌کند که مأموریت آن روشن است: نابودی مقاومت فلسطین و نصب یک نهاد حاکمیتی که با دقت برای خدمت به تل‌آویو و سرمایه‌گذاران غربی انتخاب شده است.

در رأس این سلسله‌مراتب استعماری، هیئت بلر قرار دارد و در ذیل آن، یک کمیسیون محلی متشکل از فلسطینیانی که از طریق غربالگری، گزینش و تأیید اسرائیل انتخاب شده‌اند. نخست‌وزیر اسبق بریتانیا، اندیشکدۀ خود، «مؤسسۀ تونی بلر برای تغییر جهانی»، را مأمور تهیۀ طرحی برای «حکمرانی بر غزۀ پس از جنگ» کرده است. او در ۷ ژوئیه، هم‌زمان با سفر نتانیاهو، برای رایزنی به کاخ سفید رفت و سپس در ۲۷ اوت، آن را رسماً به ترامپ و کوشنر ارائه داد.

انحلال غزه

این طرح همان‌طور که در مادۀ ۹ پیشنهاد ترامپ توصیف شده، بلر را در جایگاه ریاست هیئتی قرار می‌دهد که بر دورۀ گذار در غزه نظارت می‌کند. یک کمیتۀ تکنوکرات فلسطینی امور روزمره را اداره خواهد کرد، اما تحت نظارت شدید این هیئت خارجی باقی می‌ماند. تشکیلات خودگردان فلسطین ممکن است دوباره معرفی شود، اما تنها پس از آنکه یک فرایند اصلاحی را که توسط قدرت‌های خارجی دیکته شده، به پایان برساند.

بر اساس طرح بلر، «مرجعیت بین‌المللی انتقالی غزه (GITA) توسط یک نهاد بین‌المللی اداره خواهد شد که در دورۀ گذار، عالی‌ترین مرجع سیاسی و حقوقی غزه خواهد بود». این نهاد شامل «حداقل یک فلسطینی واجد شرایط (از دنیای تجارت یا امنیت)، یک مقام ارشد سازمان ملل، چهره‌های برجستۀ بین‌المللی با تجربۀ مدیریتی یا مالی و نمایندگی قوی از اعضای مسلمان برای افزایش مشروعیت منطقه‌ای و اعتبار فرهنگی» توصیف شده است.

صرف این واقعیت که کوشنر و بلر نیروهای خود را متحد کرده‌اند، برای درک طرح ترامپ کافی است. این طرح ۲۰ ماده‌ای که دیدگاه فلسطینیان را نادیده می‌گیرد، خواستار تسلیم سلاح‌های حماس، خلع سلاح غزه و حذف حماس و دیگر گروه‌های مقاومت از حاکمیت غزه است. خبرگزاری فلسطینی «شهاب‌نیوز» آن را «ترکیب مورد علاقۀ ترامپ» توصیف کرده و معتقد است که «این طرح چهره‌هایی را گرد هم می‌آورد که دنیای تجارت و سرمایه‌گذاری را با سیاست و وفاداری به اسرائیل به نام صلح در غرب آسیا ترکیب می‌کنند».

دست‌چینی از میلیاردرها و صهیونیست‌ها

در میان تیم پیشنهادی بلر، میلیاردرهای مرتبط با کوشنر و وفاداران تزلزل‌ناپذیر صهیونیست دیده می‌شوند که بر اساس همسویی‌شان با اهداف  آمریکا و اسرائیل انتخاب شده‌اند. این افراد شامل «مارک رووان»، یکی از ثروتمندترین مردان وال‌استریت با ثروتی معادل ۱۰.۲ میلیارد دلار می‌شود. او بنیان‌گذار و مدیرعامل یهودی-آمریکایی «آپولو گلوبال منیجمنت»، یک غول سهام خصوصی است که ۸۴۰ میلیارد دلار دارایی را مدیریت می‌کند؛ از جمله سرمایه‌گذاری‌های قابل ‌توجهی از عربستان سعودی و امارات که توسط این شرکت مدیریت می‌شود. او که خود را «حامی مفتخر اسرائیل» و ارتش آن می‌خواند، عملیات طوفان‌الاقصی به رهبری حماس را فرصتی برای هدف قرار دادن ایران خواند. او فعالانه برای سرکوب حمایت از فلسطین در دانشگاه‌های آمریکا تلاش کرده است، از جمله از طریق کارزارهایی که دانشگاه‌ها را در مواجهه با این قسم از فعالیت‌ها تحت فشار قرار می‌داد تا آن‌ها را به‌عنوان فعالیت «یهودستیزانه» شناسایی کنند. همچنین او از نفوذ خود در دانشگاه پنسیلوانیا، جایی که او یک اهداکنندۀ بزرگ و عضو هیئت مدیرۀ وارتون است نیز استفاده کرده است. رووان همچنین توسط ترامپ به‌عنوان نامزد بالقوۀ وزیر خزانه‌داری در سال ۲۰۲۴ در نظر گرفته شده بود و در کارزار انتخاباتی ۲۰۲۰ او، یک میلیون دلار اهدا کرد.

خاخام «آریه لایت‌استون»، مشاور سابق کوشنر و مدیرعامل «مؤسسۀ صلح پیمان‌های ابراهیمی»، از بنیان‌گذاران «بنیاد بشردوستانۀ غزه» (GHF) نیز جزئی از تیم پیشنهادی است؛ نهادی که جایگزین کانال‌های کمکی سازمان ملل شده و همان‌طور که توسط پزشکان بدون مرز (MSF) مستند شده، در کشتارهای اسرائیل در نقاط توزیع غذا شریک بوده است. لایت‌استون در سال ۲۰۲۰ توسط وزارت خارجه به‌عنوان نمایندۀ ویژۀ آمریکا برای عادی‌سازی اقتصادی منصوب شد و «نمایندۀ منافع آمریکا در عادی‌سازی روابط اقتصادی بین اسرائیل و امارات، بحرین، سودان، مراکش و کوزوو» بود. او همچنین نقشی کلیدی در اجرای پیمان‌های ابراهیمی ایفا کرد، در برنامه‌ریزی کاخ سفید برای «غزۀ پس از جنگ» شرکت داشت، کتابی در ترویج املاک ساحلی غزه به‌عنوان بخشی از طرح غزه ترامپ نوشت و به‌عنوان رئیس «شهر درخشان»، سازمان جبهۀ اسرائیل در آمریکا فعالیت می‌کرد که در سال ۲۰۱۵، یک میلیون دلار به «ایم تیرتزو»، یک گروه اسرائیلی که حامیان صلح را هدف قرار می‌دهد، اهدا کرد و در عین حال مقامات آمریکایی را در مورد خطرات تحریم اسرائیل تحت آموزش می‌داد.

«نجیب ساویرس»، ثروتمندترین مرد مصر و شریک تجاری دیرینه بلر، از قراردادهای نظامی آمریکا در عراق و افغانستان سود برده است. ساویرس از تبدیل غزه به یک منطقۀ آزاد سرمایه‌داری شبیه به دبی حمایت می‌کند که منعکس‌کنندۀ جاه‌طلبی‌های امارات برای بازطراحی این باریکه برای کسب سود است. این میلیاردر مصری که اخیراً زیان‌های مالی قابل ‌توجهی را متحمل شده، از اسرائیل و آمریکا انتقاد کرد و حتی با کیم جونگ اون، رهبر کرۀ شمالی، دیدار نمود. او اوایل امسال گفت: «نه اسرائیل خیر مصر را می‌خواهد و نه آمریکا. هیچ‌کس جز خود مصری‌ها خیرخواه مصر نیست».

«سیگرید کاگ»، هماهنگ‌کنندۀ کنونی سازمان ملل برای بازسازی غزه، اگرچه اسماً مستقل است، اما نقشی تسهیل‌گر در این فرایند ایفا کرده است. او اخیراً از سیاست‌های اسرائیل انتقاد کرده، اما همچنان در ساختاری تعبیه شده که برای تسهیل کنترل خارجی طراحی شده است.

غزه و سودآوری

بازگشت بلر هیچ ارتباطی با نگرانی‌های بشردوستانه ندارد؛ این بازگشت توسط سود، قدرت و کنترل‌گری هدایت می‌شود. ساحل غزه که توسط لایت‌استون و کوشنر به‌عنوان جواهری بکر توصیف شده، در حال تبدیل شدن به زمین بازی نخبگان منطقه‌ای است. به اصطلاح «منطقۀ ساحلی گردشگری خاورمیانه» پروژۀ استعماری-شهرک‌نشینی دیگری را برای محو زندگی و حافظۀ فلسطینیان تحت لوای بازسازی، نمایندگی می‌کند. این چشم‌انداز با جاه‌طلبی‌های امارات و دیگر کشورهای عربی خلیج‌فارس که سرمایه‌شان این طرح را تأمین می‌کند، همخوانی دارد. کوشنر که شرکتش ۲.۵ میلیارد دلار از پادشاهی‌های خلیج‌فارس دریافت کرده، اکنون در کنار استیو ویتکاف، فرستادۀ آمریکا، در قلب مذاکرات قاهره نشسته است. مأموریت آن‌ها، تحمیل انقیاد و گشودن غزه به روی استثمار و جا زدن تصاحب سرزمین فلسطین به‌عنوان «توسعۀ اقتصادی» است.

بیش از یک قرن پس از اعلامیۀ بالفور در سال ۱۹۱۷، بریتانیا بار دیگر نقش مدیر استعماری را در یک پروژۀ تحت حمایت غرب برای محو فلسطین بر عهده می‌گیرد. دوران قیمومیت به‌سادگی نام تجاری خود را تغییر داده، سربازان به مشاور تبدیل شده‌اند و افسران امپراتوری اکنون کت و شلوار می‌پوشند. با این حال، هدف بدون تغییر باقی مانده است: حکمرانی بر مردم منطقه در عین انکار حق حاکمیت آن‌ها. فلسطینیان به این طرح رضایت نداده‌اند و هیچ طرح خارجی‌ای آیندۀ آن‌ها را تعیین نخواهد کرد. مقاومت همان‌طور که تاریخ نشان می‌دهد، مدت‌ها پس از سقوط امپراتوری‌ها، پایدار می‌ماند.

لینک کوتاه :

آیا نیاز به تهیه نسخه چاپی مجلات دارید؟

شما میتوانید با خرید اشتراک به نسخه چاپی مجلات ما دسترسی داشته باشید.