در پی تشدید تنشها و حملات موشکی اخیر میان هند و پاکستان در ماه مه ۲۰۲۵، چین بهعنوان «دوست آهنین» پاکستان، بهسرعت و با قاطعیت وارد عمل شد. پکن با حمایت دیپلماتیک از درخواست اسلامآباد برای یک تحقیق بیطرفانه و همچنین تحویل فوری موشکهای دوربرد و پیشرفتۀ PL-15 به نیروی هوایی پاکستان، پیامی روشن به دهلینو فرستاد: حمله به پاکستان، حمله به منافع راهبردی چین در منطقه است. اما ریشۀ این حمایت قاطع، فراتر از یک اتحاد ساده است و مستقیماً به بزرگترین دغدغۀ ژئوپلیتیک چین، یعنی تنگۀ مالاکا، بازمیگردد.
منافع کلیدی چین در این مناقشه، حفاظت از سرمایهگذاری هنگفت خود در کریدور اقتصادی چین-پاکستان (CPEC) و مهمترین گلوگاه آن، یعنی بندر گوادر است. پروژۀ ۶۲ میلیارد دلاری سیپک، طرح اصلی پکن برای ایجاد یک مسیر جایگزین و امن برای واردات انرژی از خاورمیانه و دورزدن تنگۀ آسیبپذیر مالاکا است؛ گلوگاهی که شریان حیاتی اقتصاد چین محسوب میشود؛ اما تحت کنترل رقبای آن قرار دارد. یک جنگ تمامعیار میان هند و پاکستان، این پروژۀ چند میلیارد دلاری را نابود کرده و رؤیای پکن برای استقلال از مالاکا را بر باد میدهد.
از آنجایی که سیپک از منطقۀ مورد مناقشۀ کشمیر (گلگت-بلتستان) عبور میکند، هند بهشدت با آن مخالف است و چین نیز به یک بازیگر سوم در این مناقشۀ قدیمی تبدیل شده است. پکن و اسلامآباد، نفوذ هند در مناطق مرزی را تهدیدی مستقیم برای امنیت کریدور میدانند.
بر این اساس، حمایت نظامی و دیپلماتیک چین از پاکستان، نه یک اقدام احساسی، بلکه یک محاسبۀ راهبردیِ سرد است. پکن نمیتواند نظارهگر جنگی باشد که مهمترین پروژۀ ژئوپلیتیک آن، یعنی ایجاد یک جایگزین امن برای تنگۀ مالاکا را به خطر میاندازد. به همین دلیل، چین در صورت تشدید درگیریها بیطرف نخواهد ماند و برای حفاظت از سرمایهگذاری و منافع راهبردی خود، آشکارا از پاکستان دفاع خواهد کرد.
آیا نیاز به تهیه نسخه چاپی مجلات دارید؟
شما میتوانید با خرید اشتراک به نسخه چاپی مجلات ما دسترسی داشته باشید.
