برنی سندرز، سناتور سوسیالیست دموکرات، و ران دیسانتیس، فرماندار محافظهکار فلوریدا، تقریباً در هیچ حوزهای اشتراک نظر ندارند؛ اما امسال به عنوان منتقدان اصلی توسعه انفجاری مراکز داده (Data Centers)، در نقطهای مشترک به هم رسیدهاند. همصدایی این دو چهره شاخص از چپ و راست، نشانگر شکلگیری یک جبهه سیاسی جدید بر سر پیامدهای صنعت هوش مصنوعی بر قیمت برق، پایداری شبکه و بازار کار است؛ جبههای که اگر به اجماعی دوحزبی بدل شود، میتواند ترمز توسعه این صنعت را بکشد.
اتحاد غیرمنتظره علیه الیگارشهای فناوری
سندرز، سناتور مستقل ورمونت، خواستار توقف سراسری ساختوساز مراکز داده شده است. او در مصاحبهای با سیانان تصریح کرد: «صادقانه بگویم، باید سرعت این فرآیند گرفته شود. اینکه الیگارشها بگویند تکنولوژی در راه است و شما باید سازگار شوید، پذیرفتنی نیست. آنها وقتی مردم شغلی نداشته باشند، چه پاسخی دارند؟»
در سوی دیگر میدان، ران دیسانتیس با رونمایی از «منشور حقوق هوش مصنوعی» در فلوریدا، به جوامع محلی قدرت داد تا مانع ساخت مراکز داده شوند. این اقدام فرماندار جمهوریخواه، عملاً او را در برابر سیاستهای دونالد ترامپ قرار میدهد که با صدور فرمانی اجرایی، به دنبال تسریع توسعه هوش مصنوعی و رفع موانع ایالتی است. دیسانتیس با اشاره به محدودیتهای شبکه برق آمریکا هشدار داد: «ظرفیت فعلی شبکه برای جاهطلبیهای این شرکتها کافی نیست. اگر از مردم بپرسید آیا خواهان یک مرکز داده عظیم در همسایگی خود هستند، پاسخ اکثر آنها منفی است.»
انرژی؛ پاشنه آشیل انتخابات ۲۰۲۶
اگرچه فلوریدا و ورمونت کانون اصلی مراکز داده نیستند، اما مسئله انرژی به یک دغدغه ملی تبدیل شده است. پیروزی قاطع ابیگیل اسپانبرگر در انتخابات فرمانداری ویرجینیا (بزرگترین بازار مراکز داده جهان) که متأثر از افزایش قبوض برق بود، گواهی بر این مدعاست. طبق پیشبینی اداره اطلاعات انرژی، قیمت برق خانگی پس از رشد ۵ درصدی در ۲۰۲۵، در سال ۲۰۲۶ نیز ۴ درصد افزایش خواهد یافت. با محوریتیافتن هزینههای معیشت در سیاست آمریکا، نقش مراکز داده در انتخابات میاندورهای نوامبر آینده غیرقابل انکار خواهد بود.
ایب سیلورمن، مشاور سابق هیئت خدمات شهری نیوجرسی، معتقد است دوران نگاه خوشبینانه به مراکز داده به عنوان «موتور رشد» پایان یافته است: «ما اکنون با واقعیت کمبود مواجهیم؛ تولید برق کافی برای تأمین همزمان نیاز مشترکان فعلی و مراکز داده وجود ندارد.»
بحران در بزرگترین شبکه برق آمریکا
وضعیت در شبکه «پیجیام» (PJM Interconnection) که برق ۱۳ ایالت حیاتی و ۶۵ میلیون نفر را تأمین میکند، بحرانی است. این شبکه تا سال ۲۰۲۷ با کمبود ۶ گیگاواتی روبرو خواهد شد؛ کسری عظیمی معادل مصرف برق شهر فیلادلفیا که خطر خاموشیهای مکرر را افزایش میدهد. جو بورینگ، ناظر مستقل بازار PJM، وضعیت را بیسابقه توصیف کرده و نسبت به انتقال ۲۳ میلیارد دلار هزینه توسعه زیرساختها به دوش مصرفکنندگان هشدار داده است؛ امری که او آن را «انتقال ثروت عظیم» مینامد.
راب گراملیچ، تحلیلگر ارشد انرژی، پیشبینی میکند که این بحران در سال ۲۰۲۶ ابعاد سیاسی گستردهتری خواهد یافت: «هر سیاستمداری ادعا خواهد کرد که راهکار کاهش هزینهها را میداند و سیاستهای رقیبش عامل گرانی است.»
تشدید فشارها و راهکارهای پرهزینه
این کمبود انرژی با تصمیم اخیر ترامپ مبنی بر توقف پروژههای بادی فراساحلی (از جمله پروژه حیاتی ویرجینیا) تشدید شده است. سیلورمن معتقد است این تصمیم، حفرهای بزرگ در تأمین انرژی ایجاد کرده که هزینه آن مستقیماً از جیب مردم پرداخت خواهد شد.
در واکنش به این فشارها، نهادهای ناظر خواهان آن هستند که مراکز داده یا هزینههای توسعه شبکه را بپردازند یا برق خود را رأساً تولید کنند. اگرچه شرکتها به سمت ساخت نیروگاههای اختصاصی در محل (Co-location) حرکت کردهاند، اما منتقدان میگویند این روش عملاً ظرفیت تولید را از شبکه عمومی خارج کرده و شهروندان عادی را در معرض ریسک بالاتر خاموشی قرار میدهد؛ اقدامی که از نظر سیلورمن «غیراخلاقی» است.
آیا نیاز به تهیه نسخه چاپی مجلات دارید؟
شما میتوانید با خرید اشتراک به نسخه چاپی مجلات ما دسترسی داشته باشید.
