هیچگاه در تاریخ آرژانتین، یک انتخابات میاندورهای تا این حد توجه جهانی را به خود جلب نکرده است. دولت ترامپ با تمام توانِ مالی ایالات متحده پشت خاویر میلی و پزوی آرژانتین ایستاده و این رأیگیری را به یک فوتبال سیاسی در واشنگتن و خبری دستاول در سراسر جهان تبدیل کرده است. بازارهای اوراق قرضه هر نظرسنجی را با وسواس موشکافی میکنند. با این حال، به نظر میرسد یک گروه حیاتی، یعنی خود آرژانتینیها، علاقۀ چندانی به این ماجرا ندارند.
در بوئنوسآیرس، پایتخت، بیلبوردها کمیاب، تجمعات انتخاباتی متواضعانه، و بیتفاوتی حتی در رویدادهای کارزارهای انتخاباتی گسترده است. امیلیانو، که در یک راهپیمایی کوچک برای پرونیسم در مرکز شهر قدم میزند، میگوید: «مجبورم اینجا باشم.» شهرداری دوردستی که تحت مدیریت پرونیستهاست و او را به عنوان یک نظافتچی خیابان استخدام کرده، او را به اینجا آورده است. به چه کسی رأی خواهد داد؟ «نمیدانم.» هر رهبر سیاسی برجسته، از جمله خود آقای میلی، نزد اکثریت آرژانتینیها چهرهای منفی دارد. گالا دیاز لانگو از اندیشکدۀ آرژانتینی سیپک (CIPPEC) که اخیراً از وال استریت بازدید کرده، میگوید: «در نیویورک علاقۀ بسیار بیشتری به این انتخابات وجود دارد تا اینجا.»
آقای میلی در سال ۲۰۲۳ با هیجانزدهکردن رأیدهندگان از طریق برنامههای رادیکال و محکومکردن آتشین «کاست» یا طبقۀ سیاسی، به قدرت رسید. از آن زمان، کاهش شدید هزینهها، تورم ماهانه را از ۱۳ درصد به حدود ۲ درصد رسانده است. فقر به پایینترین سطح خود از سال ۲۰۱۸ سقوط کرده و آقای میلی با کاهش بوروکراسی، همهچیز را از دسترسی به اینترنت گرفته تا خطوط هوایی بهبود بخشیده است. در آغاز سال، به نظر میرسید که او شانس خوبی برای یک پیروزی قاطع در انتخابات میاندورهای دارد؛ انتخاباتی که در آن، نیمی از کرسیهای مجلس نمایندگان و یکسوم کرسیهای سنا به رأی گذاشته میشوند. اما اکنون، پروژۀ آقای میلی در خطر از هم پاشیدن قرار گرفته است.
این سراشیبی در ماه فوریه، زمانی که او یک رمزارز مشکوک را تبلیغ کرد که ارزش آن به زودی سقوط کرد، آغاز شد. در ماه اوت، خواهر او متهم شد که از هزینههای آژانس معلولان برای داروها سهم برداشته است. هر دوی آنها هرگونه تخلفی را انکار میکنند. آقای میلی همچنین مرتکب اشتباهات سیاسی بزرگی شد. او که از پیروزی خود بیش از حد مطمئن بود، بهجای تلاش برای ائتلافسازی، تصمیم گرفت تا در استانهایی که توسط فرمانداران قدرتمند اپوزیسیون اداره میشدند، نامزدهای رقیب معرفی کند. این فرمانداران نیز با قدرت پاسخ دادند؛ یک گروه، حزبی سراسری را برای رقابت مستقیم با او تشکیل داد و بسیاری دیگر از نافرمانیها در کنگره حمایت کردند که بارها به شکست طرحهای دولت منجر شد.
آقای میلی همچنین برای کاهش تورم، بهشدت به یک پزوی قوی تکیه کرد؛ حتی پس از آنکه در ماه آوریل بهعنوان بخشی از بستۀ نجات صندوق بینالمللی پول، آن را در یک بازۀ مشخص شناور ساخت. او گمان میکرد که تورم پایین، پیروزی در انتخابات را برایش به ارمغان میآورد. با این حال، بالانگهداشتن ارزش پزو، انباشت ذخایر ارزی را دشوار کرد، کشور را در برابر بحرانهای نرخ ارز آسیبپذیر نمود و به مانعی بر سر راه رشد و اشتغال تبدیل شد. بدتر آنکه، رأیدهندگان اکنون بیش از تورم، نگران شغل خود هستند.
همۀ اینها در هفتم سپتامبر با برگزاری انتخابات پارلمانی در استان بوئنوسآیرس، محل زندگی ۴۰ درصد از جمعیت کشور، به نقطۀ اوج خود رسید. حزب آقای میلی، «آزادی پیشرو» (LLA)، با اختلاف ۱۴ درصدی از پرونیستهای حاکم شکست خورد. بازارها وحشت کردند و پزو را رها کردند. این امر بانک مرکزی را بر آن داشت تا برای جلوگیری از سقوط ارزش پزو از بازۀ تعیینشده، ظرف دو روز بیش از یک میلیارد دلار هزینه کند و ذخایر دلاری آرژانتین را تا مرز تخلیه کامل پیش ببرد.
در این بحران و شرایط درماندگی، آقای میلی با دولت ترامپ، که او را یک روح خویشاوند میبیند، تماس گرفت. دولت آمریکا به شکلی خارقالعاده وارد عمل شد: یک خط سوآپ ارزی ۲۰ میلیارد دلاری، خرید نزدیک به یک میلیارد دلار پزو و تلاشی برای فراهمآوردن ۲۰ میلیارد دلار دیگر از بانکهای خصوصی. با این حال، در زمان نگارش این مقاله، پزو همچنان تحت فشار شدیدی قرار داشت.
با این وجود، حزب LLA باید در انتخابات میاندورهای سراسری عملکردی بسیار بهتر از ماه سپتامبر داشته باشد. (این مقاله یک روز قبل از برگزاری انتخابات میاندورهای آرژانتین در ۲۶ اکتبر منتشر شده است.) یکی از دلایل این است که شکستی که دولت متحمل شد، ممکن است رأیدهندگان میانهرو را که در آن زمان در خانه مانده بودند، بترساند و به پای صندوقهای رأی بکشاند. آنها شاید مشتاق آقای میلی نباشند، اما از پرونیستها بیزارند. آقای میلی همچنین در مناطق داخلی کشور محبوبتر از استان بوئنوسآیرس است. بسیاری از رأیدهندگان نیز همچنان به خاطر کاهش تورم به او پاداش خواهند داد. اگر پزو از بازۀ خود خارج میشد، او در دردسر عمیقی میافتاد و به نظر میرسد مداخلۀ آقای ترامپ از این امر جلوگیری کرده است.
با این حال، او همچنان با چندین مشکل روبهروست. برگههای رأی، عکسهای سرلیستهای احزاب را نشان میدهند. بسیاری از نامزدهای LLA در مقایسه با رقبای ریشهدارتر خود، ناشناخته هستند. تلاشهای آقای ترامپ برای کمک به پیروزی آقای میلی نیز میتواند نتیجۀ معکوس داشته باشد. این تصور که حاکمیت آرژانتین مورد تعرض قرار گرفته، ممکن است پایگاه پرونیستها را به هیجان آورد. اسکار روبن از لا ماتانزا، یکی از سنگرهای پرونیستها در حومۀ پایتخت، با خشم میگوید: «ما رئیسجمهور نداریم، ما یک آدم داریم که دستور میگیرد.»
بزرگترین مسئله، سنگینی کیف پول آرژانتینیهاست. آقای روبن میگوید: «وقتی مردم کار ندارند، پایینآمدن قیمتها چه فایدهای دارد؟» حتی برای کسانی که درآمد دارند، قدرت خرید ضعیف است. مؤسسۀ مشاورۀ اکیلیبرا (Equilibra) میانگین درآمد واقعی ۱۴.۵ میلیون آرژانتینی، شامل کارمندان بخش خصوصی و دولتی و همچنین بازنشستگان را از زمان رویکارآمدن آقای میلی بررسی کرده است. این بررسی نشان داد که درآمد واقعی بهشدت کاهش یافته، تا حدی بهبود یافته و سپس از ماه مارس در حدود ۶ درصد پایینتر از سطح قبل از دوران میلی، راکد مانده است. ماریا خیمنا لوپز، یکی از نامزدهای برجستۀ پرونیست در استان بوئنوسآیرس، میگوید: «مردم برای بقا تلاش میکنند. آنها هر روز میبینند که آب بالاتر میآید.»
اگر آقای میلی و متحدانش نتوانند یکسوم کرسیهای مجلس نمایندگان را که برای جلوگیری از لغو وتوهایش نیاز دارد، به دست آورند، بازارها سقوط خواهند کرد. اگر حزب او زیر ۳۰ درصد رأی بیاورد، هرجومرج به پا خواهد شد؛ بهخصوص که آقای ترامپ تلویحاً اشاره کرده که در صورت شکست آقای میلی، ممکن است از او دست بکشد. حتی یک پیروزی حداقلی که آقای میلی را مجبور کند برای دفاع از وتوی خود به احزاب نسبتاً دوست تکیه کند، ممکن است برای جلوگیری از وحشت اولیۀ بازار کافی باشد. نظرسنجیها نشان میدهند که این محتملترین نتیجه است؛ هرچند آنها در مورد شانس او در انتخابات استانی بوئنوسآیرس بیش از حد خوشبین بودند.
روزهای بلافاصله پس از انتخابات حیاتی خواهند بود. آقای استورزنگر میگوید: «تمام بحثها در مورد درصدهای رأی، در مقایسه با اینکه آیا میتوانیم یک ائتلاف کارآمد در کنگره ایجاد کنیم، اهمیت کمتری دارد.» این کار آسان نخواهد بود. بدیهیترین متحد، حزب راستگرای رئیسجمهور سابق، مائوریسیو ماکری، باقی خواهد ماند. اما او بهسادگی تسلیم نخواهد شد. فرناندو د آندریس، که رئیس دفتر آقای ماکری بود، میگوید: «شرایط سنگین خواهد بود، حتی سنگینتر از یک سال و نیم گذشته.» دو سال اهریمنی در پیش است.
آیا نیاز به تهیه نسخه چاپی مجلات دارید؟
شما میتوانید با خرید اشتراک به نسخه چاپی مجلات ما دسترسی داشته باشید.
