اقتصاددان محافظه‌کار

کِوین هَسِت، گزینۀ محبوب ترامپ برای ریاست فدرال رزرو، چه کسی است؟

آذر ۱۵, ۱۴۰۴

بازارها در مورد یک تغییر احتمالی در قدرتمندترین بانک مرکزی جهان در هیاهو به سر می‌برند. فدرال رزرو، مؤسسه‌ای که نرخ‌های بهره را کنترل می‌کند و اساساً سیاست پولی کل اقتصاد ایالات متحده را هدایت می‌کند، ممکن است به‌زودی رهبری جدید با ایده‌هایی بسیار متفاوت دربارۀ نحوه کارکرد امور داشته باشد. رئیس فدرال رزرو را می‌توان تأثیرگذارترین فرد در امور مالی جهانی دانست. تصمیمات او دربارۀ نرخ‌های بهره در همۀ بازارها موج ایجاد می‌کند: سهام، اوراق قرضه، ارزها و کالاها. در حال حاضر، جست‌وجوی رئیس‌جمهور ترامپ برای یافتن جایگزین، نشان‌دهندۀ تغییری بزرگ در رویکرد احتمالی آمریکا نسبت به سیاست پولی است.

روزهای جروم پاول به عنوان رئیس فدرال رزرو به شماره افتاده است. دورۀ ریاست فعلی فدرال رزرو در ۱۵ مه ۲۰۲۶ به پایان می‌رسد، یعنی تنها شش ماه دیگر. اگرچه پاول از نظر فنی می‌تواند تا سال ۲۰۲۸ به عنوان یکی از فرمانداران فدرال رزرو باقی بماند، اما زمان او برای تصمیم‌گیری نهایی در مهم‌ترین بانک مرکزی جهان رو به پایان است.

جانشینی رئیس فدرال رزرو در حال تبدیل شدن به یکی از غیرمعمول‌ترین موارد در دهه‌های اخیر است. از زمانی که آلن گِرینسپَن در سال ۱۹۸۷ جانشین پل وُلکر شد، هر رئیس جدید فدرال رزرو برای ارتقای ثبات بازار متعهد به تداوم سیاست‌ها شده است. این بار، نامزدها مجبور بوده‌اند از پاول فاصله بگیرند. هشت سال پیش، ترامپ پاول را که در آن زمان یکی از اعضای شورای حکام فدرال رزرو بود، به عنوان رئیس انتخاب کرد، اما به سرعت از انتخاب خود پشیمان شد.

ترامپ اکنون نیز می‌خواهد او فوراً کنار برود. در طول سال ۲۰۲۵، رئیس‌جمهور ترامپ بی‌وقفه از پاول به دلیل کاهش ندادنِ سریعِ نرخ بهره انتقاد کرده است. ترامپ او را «بیش از حد کُند» و «بازندۀ بزرگ» خوانده و حتی گفته است که دوست دارد او را اخراج کند (هرچند کارشناسان حقوقی می‌گویند این کار مجاز نیست). این تنش‌ها ماه‌هاست که در حال افزایش است و ترامپ در ماه ژوئیه بازدیدی بی‌سابقه از دفتر مرکزی فدرال رزرو داشت تا صرفاً از نوسازی ساختمان انتقاد کند.

اسکات بِسِنت، وزیر خزانه‌داری، جست‌وجو را به پنج نامزد نهایی محدود کرده و انتظار می‌رود ترامپ انتخاب خود را قبل از کریسمس اعلام کند. لیست کوتاه شامل موارد زیر است:

  • کوین هَسِت (مدیر فعلی شورای ملی اقتصاد)
  • کوین وارش (عضو سابق شورای حکام فدرال رزرو، در دوران بحران ۲۰۰۸)
  • کریستوفر والر (عضو فعلی شورای حکام فدرال رزرو، منصوب ترامپ)
  • میشل بومن (عضو فعلی شورای حکام و نایب‌رئیس نظارت فدرال رزرو)
  • ریک ریدر (رئیس بخش درآمد ثابت شرکت بِلَک‌راک)

چه کسی در صدر است؟

به گزارش وال استریت ژورنال، به‌طور رسمی جست‌وجو برای یافتن رئیس جدید فدرال رزرو همچنان در جریان است. گروه کوچکی از نامزدهای نهایی قرار است از این هفته برای مصاحبه با معاون رئیس‌جمهور، جی‌دی ونس، و کارکنان ارشد کاخ سفید دیدار کنند. به‌طور غیررسمی اما، به نظر می‌رسد که این فرایند تقریباً تمام شده است و رئیس‌جمهور ترامپ ظاهراً به نفع مشاور قدیمی خود، کوین هَسِت، متمایل شده است. اگر هَسِت در نهایت نامزد نهایی شود، دلیلش این خواهد بود که دو معیار کلیدی ترامپ را برآورده کرده است: وفاداری و اعتبار نزد بازارها.

کوین هَسِت به نام اصلی در رقابت برای ریاست فدرال رزرو تبدیل شده است. گزارش‌های متعدد نشان می‌دهند او اکنون به عنوان رقیب پیشتاز برای جانشینی جروم پاول پس از پایان دوره‌اش در مه ۲۰۲۶ در نظر گرفته می‌شود. بازارها به این تغییر واکنش نشان می‌دهند زیرا هَسِت که هم‌اکنون مدیریت شورای ملی اقتصاد را بر عهده دارد، به شدت با فشار دونالد ترامپ برای کاهش سریع‌تر و عمیق‌تر نرخ بهره همسو است.

سرمایه‌گذاران می‌گویند فدرال رزرو به رهبری هَسِت می‌تواند فوراً رویکردی انبساطی‌تر اتخاذ کند که بر بازده اوراق خزانه، دلار و جو بازار سهام تأثیر خواهد گذاشت. گزارش‌های بلومبرگ و رویترز نشان می‌دهد که او از رقبایی مانند کوین وارش، کریستوفر والر، میشل بومن و ریک ریدر پیشی گرفته است و منابع آگاه می‌گویند ترامپ می‌خواهد انتخاب خود را قبل از کریسمس نهایی کند.

هَسِت علناً از فدرال رزرو فعلی به دلیل کندی در کاهش نرخ بهره انتقاد کرده و حامی شرایط پولی بازتر (سیاست‌های انبساطی) تلقی می‌شود؛ موضعی که بازارهای مالی هم‌اکنون در حال قیمت‌گذاری آن هستند. اما این تصمیم هنوز رسمی نیست و تأیید آن نیازمند تصویب سنا است که این فرایند را از نظر سیاسی حساس می‌کند.

تحلیلگران هشدار می‌دهند که وقتی رئیس فدرال رزرو از نظر سیاسی همسو با دولت باشد، می‌تواند استقلال بانک مرکزی را زیر سؤال ببرد. با این حال، ترکیب سیگنال‌های ترامپ، همسویی سیاست‌ها و تحرکات بازار نشان می‌دهد که هَسِت اکنون به طور گسترده به عنوان پیشتاز تلقی می‌شود.

کوین هَسِت کیست؟

کوین هَسِت اقتصاددان ۶۳ ساله‌ای است که پیوندهای عمیقی با دولت‌های جمهوری‌خواه و اندیشکده‌های محافظه‌کار دارد. او دکتری اقتصاد خود را از دانشگاه پنسیلوانیا اخذ کرده و سابقۀ تدریس در مدرسۀ کسب‌وکار کلمبیا در اوایل دهۀ ۱۹۹۰ و کار به عنوان اقتصاددان در هیئت مدیرۀ فدرال رزرو از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ را در کارنامۀ خود دارد. هست در مقاطع مختلف مشاور کمپین‌های ریاست‌جمهوری جان مک‌کین، جورج دابلیو بوش و میت رامنی بود. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در موسسه امریکن اینترپرایز، یک سازمان سیاست‌گذاری برجستۀ محافظه‌کار گذرانده و مدیریت مطالعات سیاست‌های اقتصادی را بر عهده داشته است.

از منظر تجربۀ دولتی، او در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان رئیس شورای مشاوران اقتصادی ترامپ (پست کنونی استیون میران) خدمت می‌کرد. نامزدی او در سال ۲۰۱۷ برای این سمت با نامه‌ای حمایتی امضا شده توسط چهره‌های سنگین‌وزن از طیف‌های مختلف سیاسی، از جمله رؤسای سابق فدرال رزرو، آلن گرینسپن و بن برنانکه، همراه بود. در دورۀ اول ترامپ، او به چهره‌ای مرکزی در طراحی و فروش کاهش مالیات شرکت‌ها در سال ۲۰۱۷ تبدیل شد و استدلال کرد که این کار باعث جهش سرمایه‌گذاری و تولید خواهد شد. او بعداً در سال ۲۰۲۰ به عنوان مشاور ارشد سیاست اقتصادی دوران کووید بازگشت. در دولت دوم ترامپ نیز او از اوایل ۲۰۲۵ تا کنون مدیر شورای ملی اقتصاد است.

در سال ۱۹۹۹، هَسِت کتاب «داو ۳۶,۰۰۰» را به همراه جیمز گِلَسمن نوشت و پیش‌بینی کرد که بازار سهام تا سال ۲۰۰۲-۲۰۰۴ چهار برابر شده و به ۳۶,۰۰۰ واحد می‌رسد. این اتفاق تا سال ۲۰۲۱ رخ نداد و واشنگتن‌پست لقب مشکوک «شاید اشتباه‌ترین کتاب سرمایه‌گذاری تاریخ» را به آن داد. با این حال، پیام اصلی کتاب مبنی بر اینکه سرمایه‌گذاری بلندمدت در سهام بهتر از اوراق قرضه است، درست از آب درآمد.

از حیث دیدگاه‌های اقتصادی، هَسِت طرفدار مالیات کمتر، مقررات‌زدایی و اقتصاد طرف عرضه است. از همه مهم‌تر برای بازارها، او به عنوان فردی دارای گرایش‌های داویش یا انبساطی شناخته می‌شود، به این معنی که طرفدار نرخ بهرۀ پایین‌تر است و رشد اقتصادی را بر کنترل دقیق تورم اولویت می‌دهد.

معنای این تغییر چیست؟

مجلۀ تجاری فورچون معتقد است هَسِت برای هوادارانش، یک معمار سیاسیِ باهوش است و همان‌طور که استیون مور، متحد قدیمی و مشاور سابق ترامپ می‌گوید، یک طرفدار پول است که از دلار دفاع خواهد کرد. اما از دیدگاه برخی همتایان سابقش، او در مقام مشاور رئیس‌جمهور به چیزی بسیار نگران‌کننده‌تر تبدیل شده است: یک وفادار سیاسی که حاضر است استقلال نهادی و حقیقت عینی را برای خشنودی رئیسش قربانی کند.

هَسِت به چهره‌ای ثابت در شبکه‌های خبری تبدیل شده است که از اولویت‌های سیاسی ترامپ دفاع می‌کند، داده‌های نامطلوب را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد و خط مشی کاخ سفید را در همه چیز، از تورم گرفته تا مشروعیت آمارهای فدرال، تکرار می‌کند. اوایل ماه نوامبر، مدیر شورای ملی اقتصاد اصرار داشت که تورم به‌شدت پایین آمد و مسیر قیمت‌ها واقعاً خوب است. این در حالی بود که داده‌های رسمی نشان می‌داد شاخص قیمت مصرف‌کننده برای پنجمین ماه متوالی افزایش یافته است.

این بار، هَسِت به عنوان یکی از سرسخت‌ترین نمایندگان اقتصادی ترامپ عمل کرده است. او هفتۀ گذشته به فاکس‌نیوز گفت که اگر امروز فدرال رزرو را اداره می‌کرد، همین الان نرخ بهره را کاهش می‌داد زیرا داده‌ها نشان می‌دهد که باید این کار انجام شود و پیش‌بینی کرد که ترکیب نرخ مالیات شرکتی پایین‌تر ترامپ برای کارخانه‌های داخلی و سیاست‌های صنعتی جدید، سال ۲۰۲۶ را به سالی بسیار شگفت‌انگیز برای رشد تولید ناخالص داخلی و اشتغال تبدیل خواهد کرد.

در ماه ژوئیه، هَسِت پیشنهاد کرد که هزینه‌های اضافی برای بازسازی دفتر مرکزی فدرال رزرو در واشنگتن دی‌سی، می‌تواند دلیل موجه برای برکناری پاول باشد. او رقمی معادل ۷۰۰ میلیون دلار هزینۀ اضافی در این پروژۀ ۲.۵ میلیارد دلاری را ذکر کرد و آن را سوءمدیریتی توصیف نمود که ممکن است روزنۀ قانونی‌ای را که ترامپ مدت‌ها به دنبالش بود برای اخراج پاول فراهم کند.

گرگوری منکیو، رئیس سابق شورای مشاوران اقتصادی بوش و استاد دانشگاه هاروارد، در ایمیلی به فورچون نوشت که تماشای هَسِت در تلویزیون در این موارد، زمانی که با حرارت از برخی سیاست‌های اقتصادی ناشی از عدم سواد رئیس‌جمهور ترامپ دفاع می‌کند، دردناک بوده است. با این حال، منکیو افزود: «من او را دوست دارم و او را اقتصاددان خوبی می‌دانستم.» او گفت سؤال بزرگ این است که آیا هَسِت «درجه‌ای از استقلال سیاسی لازم برای اینکه رئیس موفقی برای فدرال رزرو باشد» را نشان خواهد داد یا خیر.

در حالی که هَسِت در دورۀ اول ترامپ به شدت از اهمیت یک بانک مرکزی مستقل دفاع می‌کرد، امسال در انتقاد شدید از فدرال رزرو و پاول به ترامپ پیوسته است. در تابستان و دوباره در ماه گذشته، او فدرال رزرو را متهم کرد که به دلیل کاهش ندادن نرخ‌های بهره، حزبی عمل کرده است؛ اتهامی که تقریباً تمام سیاست‌گذاران بانک مرکزی آن را رد می‌کنند.

تمایل پاول به مقاومت در برابر خواسته‌های ترامپ، جایگاه او را نزد اقتصاددانان و سرمایه‌گذارانی که برای استقلال فدرال رزرو ارزش قائل هستند، تقویت کرد. هَسِت که ماه‌ها را صرف حملۀ علنی به همکاران آینده‌اش در حین آزمون برای این شغل کرده است، باید ضمن حفظ وفاداری‌ای که این شغل را برایش به ارمغان آورده، اعتبار خود را نزد همان همکاران و بازارها نیز اثبات کند. این یک چالش برای او خواهد بود.

چه قدر محتمل است؟

دونالد ترامپ می‌گوید که از هم‌اکنون می‌داند چه کسی رهبری بعدی فدرال رزرو را بر عهده خواهد گرفت، اما هنوز نام او را فاش نمی‌کند. تصمیم او جایگزین جروم پاول خواهد شد که دوره‌اش در مه ۲۰۲۶ به پایان می‌رسد و آیندۀ سیاست پولی را در لحظه‌ای حیاتی برای اقتصاد ایالات متحده شکل خواهد داد.

در حال حاضر، همۀ نشانه‌ها به کوین هَسِت، مدیر شورای ملی اقتصاد، اشاره دارد. ارزیابی اخیر بلومبرگ و موقعیت‌گیری قوی بازار، او را به صدر فهرست کوتاه پنج‌نفره رسانده است. ترامپ در هواپیمای ایر فورس وان با این تصمیم شوخی کرد و تنها تأیید نمود که اعلامیه به‌زودی می‌آید و وقتی مستقیماً درباره هَسِت از او پرسیده شد، لبخند زد.

هَسِت در انظار عمومی بی‌طرف مانده است، اما داده‌ها نشان می‌دهد بازارها از قبل حرکت کرده‌اند. پلتفرم‌های پیش‌بینی نشان‌دهندۀ شتابی قوی پشت سر او هستند. در پلتفرم‌های Kalshi، PredictIt و Polymarket به ترتیب احتمال‌های ۷۹%، ۷۵% و ۶۳% (با احتمال قابل‌توجه ۲۲% برای گزینۀ «عدم اعلام تا کریسمس») توسط مخاطبان پیش‌بینی شده است و این عددی بالا به حساب می‌آید.

بازارهای اوراق قرضه پس از گزارش‌هایی که هَسِت را جانشین احتمالی معرفی کردند، به سرعت واکنش نشان دادند و بازده بلندمدت کاهش یافت، زیرا معامله‌گران، فدرال رزروی با سیاست‌های انبساطی‌تر را قیمت‌گذاری کردند. سرمایه‌گذاران معتقدند بانک مرکزی به رهبری هَسِت ممکن است به سمت کاهش زودترِ نرخ بهره متمایل شود که از وام‌های خودروی ارزان‌تر، وام مسکن و شرایط اعتباری حمایت می‌کند. خود هَسِت نیز در برنامۀ «Face the Nation» شبکۀ سی‌بی‌اس این دیدگاه را تقویت کرد و گفت آمریکایی‌ها باید انتظار داشته باشند ترامپ رئیسی را انتخاب کند که به کاهش هزینه‌های استقراض کمک نماید.

چالش‌های رئیس بعدی چیست؟

هر کسی که این سمت را بر عهده بگیرد، وارث یک بانک مرکزی عمیقاً دوپاره خواهد شد. برخی از مقامات استدلال می‌کنند که کاهش بیشتر نرخ بهره برای محافظت از بازار کارِ در حال سرد شدن ضروری است. دیگران هشدار می‌دهند که فشار تورمی بیش از حد چسبنده (پایدار) باقی مانده است و تسهیل بیشتر سیاست‌ها را پرخطر می‌کند.

برای نشست سیاست‌گذاری ۹ و ۱۰ دسامبر، بازارهای آتی شانس ۸۷.۶ درصدی را برای کاهش نرخ نشان می‌دهند. چرخش رأی‌دهندگان برای سال ۲۰۲۶ نیز به سمت رویکرد انقباضی متمایل است، به این معنی که مقاومت بیشتری در داخل کمیتۀ بازار آزاد فدرال (نهاد سیاست‌گذار پولی سیستم فدرال رزرو موسوم به FOMC) در برابر سیاست‌های انبساطیِ تهاجمی وجود خواهد داشت. این می‌تواند تنش فوری بین تمایل کاخ سفید برای نرخ‌های به مراتب پایین‌تر و بلوکی از رؤسای منطقه‌ای فدرال رزرو که طرفدار خویشتن‌داری هستند، ایجاد کند.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری که رهبری فرایند انتخاب را بر عهده دارد، اعلام کرد که رویکرد جدید فدرال رزرو چیزی فراتر از تغییر در نرخ‌ها خواهد بود. او خواستار ساده‌سازی مأموریت این مؤسسه و کاهش نفوذ رؤسای منطقه‌ای شد که سخنرانی‌ها و تفاسیر مکررشان اغلب بازارها را تکان می‌دهد. بسنت گفت نقش فدرال رزرو از زمان بحران ۲۰۰۸ بیش از حد گسترش یافته و باید به پس‌زمینۀ امور برگردد. چندین رئیس منطقه‌ای نیز در سال ۲۰۲۶ با مسئلۀ انتصاب مجدد روبه‌رو هستند که به دولت اهرمی برای تغییر ترکیب آن‌ها می‌دهد.

چرا مهم است و چه تبعاتی دارد؟

در حالی که هَسِت واکنش اولیۀ بازار به گزارش‌هایی مبنی بر پیشتاز بودن او برای جایگزینی پاول را جشن گرفت، ناظران کهنه‌کار فدرال رزرو علائم هشداردهنده‌ای را در بازار اوراق قرضه می‌بینند. جان هیلسِن‌رَث، مشاور ارشد در StoneX و خبرنگار سابق فدرال رزرو در وال‌استریت ژورنال، خاطرنشان کرد که جهش فوری در بازده اوراق خزانه ۱۰ ساله قابل‌توجه است. او در پستی در لینکدین استدلال کرد که بازده بالاتر نشان می‌دهد معامله‌گران اوراق قرضه شرط می‌بندند که فدرال رزرو به رهبری هَسِت ممکن است در برابر تورم نرم‌تر عمل کند، که بازده‌های بلندمدت بالاتری را برای جبران آن ریسک می‌طلبد.

علاوه بر این، هیلسن‌رث افزود که اگرچه بازدهی نزدیک به ۴% ممکن است قابل مدیریت به نظر برسد، اما با توجه به اینکه تورم همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو باقی مانده و کسری بودجه نزدیک به ۲ تریلیون دلار است، این رقم در واقع به‌طور استثنایی پایین است. اگر بازار اوراق قرضه ایمان خود را به استقلال فدرال رزرو از دست بدهد، این عدم تطابق می‌تواند به‌شدت اصلاح شود و نرخ‌ها را به اوج برساند.

به طور کلی انتصاب احتمالی کوین هَسِت نشان‌دهندۀ سه تغییر عمده در نحوۀ عملکرد فدرال رزرو است:

۱) کاهش نرخ بهره، با سرعت بیشتر

هَسِت آشکارا دربارۀ اعتقادش به اینکه فدرال رزرو باید نرخ‌ها را تهاجمی‌تر کاهش دهد، صحبت کرده است. در مصاحبه‌ای در نوامبر ۲۰۲۵، او اظهار داشت که اگر رئیس فدرال رزرو بود، کاهش نرخ را اجرا می‌کرد و معتقد بود که فدرال رزروِ پاول کمی دیر به بازی رسیده است. در حال حاضر، نرخ معیار فدرال رزرو پس از دو کاهش ۰.۲۵ درصدی در سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۵، در محدوده ۳.۷۵% تا ۴% قرار دارد. انتصاب هَسِت احتمالاً سرعت کاهش‌ها را تسریع می‌کند و به طور بالقوه نرخ‌ها را تا اواخر ۲۰۲۶ به محدوده ۲.۵% تا ۳% می‌رساند.

این یعنی سهام احتمالاً با انتظارِ هزینه‌های استقراض ارزان‌تر، رشد خواهد کرد. دلار آمریکا ممکن است تضعیف شود زیرا نرخ‌های پایین‌تر، دارایی‌های دلاری را کم‌جذابیت‌تر می‌کند. طلا ممکن است به عنوان پوشش ریسک در برابر ضعف دلار جهش کند. و در نهایت اوراق قرضه با بازده بالا و دارایی‌های پرریسک از پولِ آسان‌تر سود خواهند برد.

۲) از دست رفتن احتمالی استقلال فدرال رزرو

فدرال رزرو طوری طراحی شده که مستقل از فشار سیاسی عمل کند. این استقلال توسط اقتصاددانان و فعالان بازار، مقدس شمرده می‌شود زیرا به فدرال رزرو اجازه می‌دهد تصمیمات نامحبوب (مانند افزایش نرخ بهره) را در صورت لزوم برای کنترل تورم اتخاذ کند. رابطۀ نزدیک هَسِت با ترامپ سؤالات جدی ایجاد می‌کند. ترامپ پنهان نکرده است که خواهان کنترل بیشتر بر سیاست‌های فدرال رزرو است و هَسِت به عنوان کسی دیده می‌شود که با ترجیح رئیس‌جمهور برای نرخ‌های پایین همسو خواهد شد، حتی اگر تورم بالاتر از هدف باقی بماند.

به این ترتیب، اگر بازارها فدرال رزرو را بیشتر مدیونِ منافع سیاسی بدانند تا داده‌های اقتصادی، این موضوع می‌تواند انتظارات تورمی و همچنین نرخ‌های بهرۀ بلندمدت (بازده اوراق قرضه) را افزایش دهد زیرا سرمایه‌گذاران برای جبران ریسک بازده بالاتری طلب می‌کنند. مضاف بر این، وضعیت دلار به عنوان ارز ذخیرۀ جهانی را تضعیف کرده و باعث نوسان در تمام کلاس‌های دارایی می‌شود.

۳) تغییر سیاست در هدف‌گذاری تورم

تحت ریاست پاول، فدرال رزرو بر این موضع مانده است که تا زمانی که تورم به طور پیوسته به سمت هدف ۲ درصدی حرکت نکند، نرخ‌ها را کاهش نخواهد داد. تا سپتامبر ۲۰۲۵، تورم در سطح بالای ۳ درصد قرار داشت. انتصاب هَسِت می‌تواند نمایانگر تغییری از هدف‌گذاری دقیق تورم باشد. برخی تحلیلگران معتقدند او ممکن است از حذف یا اصلاح چارچوب «هدف‌گذاری میانگین تورم» فدرال رزرو حمایت کند، که می‌تواند به معنای تحمل تورم بالاتر در ازای رشد اشتغال و توسعۀ اقتصادی قوی‌تر باشد.

این بدین معناست که فدرال رزرو به رهبری هَسِت ممکن است مایل باشد با تورم ۲.۵ تا ۳ درصدی کنار بیاید، اگر به معنای پایین نگه داشتن بیکاری و رشد قوی باشد. این برای دارایی‌های پرریسک (سهام، کریپتو، کالاها) صعودی اما برای اوراق قرضه و دلار نزولی خواهد بود.

تغییر چه زمانی رخ می‌دهد؟

کاخ سفید اظهار می‌کند که تصمیم ممکن است قبل از کریسمس اتخاذ شود، اگرچه بازارهای پیش‌بینی هنوز احتمال معناداری برای تأخیر قائل هستند. پس از انتخاب، نامزد مورد نظر نیاز به تأیید سنا دارد که لایۀ دیگری از عدم قطعیت را در محیطی حساس از نظر سیاسی اضافه می‌کند.

تاریخ‌های کلیدی که باید زیر نظر داشت، به شرح زیر است:

۱۰ دسامبر ۲۰۲۵: تصمیم بعدی نرخ بهرۀ فدرال رزرو

فدرال رزروِ پاول احتمالاً نرخ‌ها را ۰.۲۵% دیگر کاهش داده و به محدوده ۳.۵% تا ۳.۷۵% می‌رساند. بازارها پس از نظرات انبساطی اخیر مقامات فدرال رزرو، شانس ۷۵ درصدی برای این کاهش قائل هستند.

قبل از ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵: اعلامیه ترامپ (مورد انتظار)

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، گفته است شانس بسیار خوبی وجود دارد که ترامپ نامزد ریاست فدرال رزرو را قبل از کریسمس اعلام کند. این می‌تواند اواسط دسامبر اتفاق بیفتد.

تأیید سنا (زمان‌بندی نامشخص)

پس از اینکه ترامپ رئیس بعدی فدرال رزرو را نامزد کرد، سنا باید فرایند تأیید را آغاز کند. این فرایند معمولاً ۲ تا ۴ ماه طول می‌کشد، به این معنی که احتمالاً قبل از مه ۲۰۲۶ به پایان می‌رسد.

۱۵ مه ۲۰۲۶: پایان دورۀ پاول

این پایان رسمی ریاست پاول است. رئیس جدید مسئولیت را بر عهده می‌گیرد، اما پاول اگر بخواهد می‌تواند تا ژانویه ۲۰۲۸ به عنوان عضو شورای حکام فدرال رزرو باقی بماند.

 

ریسک‌ها بالاست. هویت رئیس بعدی فدرال رزرو نه‌تنها جهت‌گیری نرخ‌های بهره ایالات متحده را تعیین می‌کند، بلکه بر بازارهای جهانی، جریان سرمایه و اعتبار قدرتمندترین بانک مرکزی جهان تأثیر می‌گذارد. با پایان دورۀ پاول در کمتر از ۱۸ ماه دیگر، مسابقه وارد مرحله نهایی خود می‌شود و کوین هَسِت همچنان نامی است که آن را باید زیر نظر داشت.

 

لینک کوتاه :

آیا نیاز به تهیه نسخه چاپی مجلات دارید؟

شما میتوانید با خرید اشتراک به نسخه چاپی مجلات ما دسترسی داشته باشید.